Prostatitis is een van de meest voorkomende urologische aandoeningen bij mannen. Het is algemeen aanvaard dat na 30 jaar 30% van de mannen last heeft van prostatitis, na 40 - 40%, na 50 - 50%, enz. Tegelijkertijd is de werkelijke incidentie veel hoger dan de geregistreerde, dit wordt verklaard door de eigenaardigheden van de diagnose en de mogelijkheid dat de ziekte in een latente vorm voorkomt. Bij prostatitis treden talrijke problemen met plassen op, neemt het libido af en is de erectiele functie verminderd.
Prostatitis is een van de meest voorkomende urologische aandoeningen bij mannen. Het is algemeen aanvaard dat na 30 jaar 30% van de mannen last heeft van prostatitis, na 40 - 40%, na 50 - 50%, enz. Tegelijkertijd is de werkelijke incidentie veel hoger dan de geregistreerde, dit wordt verklaard door de eigenaardigheden van de diagnose en de mogelijkheid dat de ziekte in een latente vorm voorkomt.
De prostaatklier is een klein klier-spierorgaan dat zich in het kleine bekken onder de blaas bevindt en het eerste deel van de urethra (urethra) bedekt. De prostaatklier produceert een afscheiding die, wanneer gemengd met zaadvloeistof, de sperma-activiteit en hun weerstand tegen verschillende ongunstige omstandigheden in stand houdt.
Bij prostatitis treden talrijke problemen met plassen op, neemt het libido af en is de erectiele functie verminderd. Het treurigste is dat bij gebrek aan een goede behandeling ongeveer 40% van de patiënten te maken krijgt met een vorm van onvruchtbaarheid, omdat de prostaat niet langer voldoende afscheiding van hoge kwaliteit kan produceren om de beweeglijkheid van het sperma te garanderen. Het is belangrijk om te onthouden dat soortgelijke symptomen niet alleen kunnen optreden bij prostatitis, maar ook bij prostaatadenoom en kanker.
Vormen van prostatitis
Volgens de criteria van het American National Institute of Health (NIH USA) uit 1995 zijn er vier categorieën prostatitis:
- Categorie I - Acute prostatitis;
- Categorie II - Chronische bacteriële prostatitis;
- Categorie III - Chronische prostatitis/chronisch bekkenpijnsyndroom (CP/CPPS):
- Categorie IIIa - Chronische prostatitis/chronisch bekkenpijnsyndroom met tekenen van ontsteking;
- Categorie IIIb - Chronische prostatitis / chronisch bekkenpijnsyndroom zonder tekenen van ontsteking;
- Categorie IV - Asymptomatische (asymptomatische) chronische prostatitis.
Af en toe komt ook chronische granulomateuze prostatitis voor, die niet in deze classificatie wordt genoemd.
De meeste deskundigen onderscheiden 4 hoofdvormen van prostatitis:
- acute bacteriële prostatitis,
- chronische bacteriële prostatitis,
- niet-bacteriële prostatitis
- Prostatodynie.
Oorzaken van prostatitis bij mannen
Bij personen jonger dan 35 jaar komt de ziekte meestal voor in de vorm van acute bacteriële prostatitis. Bacteriële prostatitis wordt genoemd als er laboratoriumbevestiging is van de aanwezigheid van een infectie. Meestal blijkt het chlamydia, trichomoniasis, gardnerellose of gonorroe te zijn. De infectie komt de prostaat binnen via de urethra, de blaas, het rectum en via de bloed- en lymfevaten van het bekken.
Recente onderzoeken bewijzen echter dat de infectie in de meeste gevallen voortkomt uit bestaande verstoringen in de structuur van het prostaatweefsel en de bloedcirculatie daarin. Bij niet-bacteriële prostatitis kunnen bacteriën niet worden geïsoleerd, hoewel dit hun aanwezigheid niet uitsluit.
Bij oudere patiënten worden vaker chronische vormen van de ziekte gediagnosticeerd.
Prostatodynie is de aanwezigheid van een klinisch beeld van prostatitis, verdikking van prostaatweefsel zonder tekenen van ontsteking.
Symptomen van prostatitis bij mannen
Symptomen van prostatitis kunnen in 3 groepen worden verdeeld:
- aandoeningen van het urinestelsel (frequente en pijnlijke drang om te plassen, gevoel van onvolledige lediging van de blaas), pijn in de onderbuik;
- seksuele functiestoornissen (pijn langs de urethra en in het rectum tijdens de ejaculatie, zwakke erectie, voortijdige ejaculatie, verlies van een orgasme, enz.);
- verhoogde angst en nervositeit van een man, veroorzaakt door de aandachtsfixatie van de patiënt op zijn toestand.
Acute prostatitis begint meestal met een stijging van de lichaamstemperatuur tot 39-40°C, met koorts en koude rillingen. Plassen is moeilijk en pijnlijk. Er ontstaat zwelling van de prostaatklier, wat acute urineretentie kan veroorzaken.
Chronische prostatitis verloopt rustiger, maar op elk moment kan onder ongunstige factoren een exacerbatie optreden. Mogelijk asymptomatisch.
Complicaties van prostatitis
Bij gebrek aan tijdige behandeling kan prostatitis de volgende complicaties veroorzaken:
- overgang van acute prostatitis naar chronische,
- obstructie van de blaas met acute urineretentie, waarvoor een chirurgische behandeling nodig is,
- ontwikkeling van mannelijke onvruchtbaarheid,
- vernauwing en littekenvorming van de urethra,
- terugkerende blaasontsteking,
- pyelonefritis en andere nierschade,
- abces (ettering) van de prostaat, waarvoor chirurgische ingreep nodig is,
- sepsis is een levensbedreigende complicatie die zich vaak ontwikkelt bij mensen met een verminderde immuniteit (patiënten met diabetes mellitus, nierfalen).
Behandeling van prostatitis bij mannen
Het moderne arsenaal voor het diagnosticeren van prostaatziekten is zeer breed.
De arts zal een bacteriologisch onderzoek van uw urine en prostaatsecreties voorschrijven. Om de locatie van een urineweginfectie op te helderen, worden verschillende delen van de urine onderzocht. Bovendien is een verplichte diagnostische methode een digitaal onderzoek van de prostaatklier. Deze procedure is niet erg prettig, maar wel zeer informatief. Uw arts kan u doorverwijzen voor een echografie van uw prostaat- en bekkenorganen. Indien nodig worden computer- of magnetische kerntomografie, cystoscopie, urografie en testen van prostaatenzymen voorgeschreven.
Bij het stellen van een diagnose moet uw arts de aanwezigheid van goedaardige prostaathyperplasie en prostaatkanker uitsluiten. Om de pijn bij acute prostatitis snel te verlichten, kunnen pijnstillers en warme baden worden aanbevolen.
Bacteriële prostatitis vereist het voorschrijven van antibiotica, waarvan de selectie wordt uitgevoerd op basis van de resultaten van de bacteriologische cultuur van secreties op voedingsmedia en de bepaling van de gevoeligheid van de ziekteverwekker voor chemotherapie.
Niet-bacteriële prostatitis wordt behandeld met ontstekingsremmende medicijnen.
Preventie van prostatitis
Voorkom onderkoeling en ga niet op koude voorwerpen zitten. Volg een zacht dieet (exclusief alcohol, gekruid, gefrituurd en ingeblikt voedsel). Regelmatig seksleven is ook een manier om prostatitis te voorkomen (aangezien een van de provocerende factoren stagnatie van het sperma en frequente erecties zonder daaropvolgende ejaculatie is). Even belangrijk is de preventie van seksueel overdraagbare aandoeningen.
Op volwassen leeftijd moet elke man regelmatig (eenmaal per jaar) onderzoeken door een uroloog ondergaan. Na prostatitis worden preventieve poliklinische behandelingskuren minstens 2 keer per jaar gedurende een maand en één kuur met sanatoriumbehandeling uitgevoerd.